WASZE TEKSTY: Znów nowa szkoła.

Znów będą się śmiać.

Znów trzeba będzie mnie przenieść do innej podstawówki.

Jestem Ola. Chodzę do piątej klasy i nie mam ani jednego przyjaciela.

Wszystko przez to, że wyglądam jak bohaterka książki Astrid Lindgren, Pippi. Moje rude włosy i liczne piegi czynią mnie do niej tak podobną, że gdyby ktoś szukał osoby, która miałaby zagrać tę dziewczynkę, wygrałabym casting bezkonkurencyjnie.

Kiedy poszłam pierwszy raz do szkoły, zostałam tak wyśmiana przez dzieci, że po trzech miesiącach rodzice przenieśli mnie do innej szkoły. Tam męczyłam się z tym samym problemem aż trzy lata. Kiedy mama i tata zabrali mnie stamtąd, byłam już tak bardzo uprzedzona co do moich włosów, że przestałam patrzeć w lustro, nawet przy myciu zębów.

W kolejnej podstawówce uczyłam się rok. Teraz czeka mnie nowa szkoła, bo w tamtej wracałam do domu i pierwsze co robiłam to płakałam.

Nie podoba mi się tu. Stoję pod oknem i obserwuję uczniów Vc, z którymi muszę się zmierzyć. Co okaże się silniejsze - oni, czy moje nerwy?

Oczywiście jest tak, jak sądziłam. NIKT w mojej klasie nie jest rudy!

Opadłam bezsilnie na ławeczkę, stojącą w pobliżu. Wtedy podeszła do mnie jakaś dziewczyna (blondynka niestety) i powiedziała:

- Cześć. Spodoba ci się u nas. Będzie cudownie.

- No nie wiem... - mruknęłam do siebie, po czym zapytałam głośniej: - Jak masz na imię?

- Alicja Olszewska. Chodzisz do nas, do Vc?

- Tak - powiedziałam, powstrzymując się przed użyciem słowa "niestety".

- Ej, ruda! - wrzasnął jakiś chłopak ubrany w lekko przybrudzony T-shirt. - Chodź do nas!

Skluliłam się na ławce. Znów to samo.

- Te, rudzielec! - krzyknął wysoki okularnik. - Do której klasy chodzisz?

Nie odpowiedziałam. Byłam bliska płaczu.

- Co taka ponura? No, chodź do nas! Pograj z nami w "Państwa miasta"!

Jaka szkoda, że nie wiedziałam, że ignorując chłopaków i dziewczyny ściągnęłam na siebie nieszczęście.

pozdrawiam, Nellly

Anielko, tekst jest ciekawy i dobry. Pisz dalej, masz łatwość pisania i z przyjemnością go zamieszczam, bb