WASZE TEKSTY: Biegłam ile sił w nogach. Czy oni idą za mną? Uff... Na szczęście nie. Wpadłam do domu i pierwsze co zrobiłam to wyjrzałam przez okno. Liczyłam na to, że nie zobaczę mojej głupiej klasy, ale grubo się myliłam. Szli sobie wesoło gawędząc i śmiejąc. Potem usiedli na kocu, który ktoś przyniósł z domu i grali w karty. Dziwaki.

- Ola, jesteś już?- aż podskoczyłam. To była moja starsza siostra, która dziś wyjątkowo zastępowała mi mamę, ponieważ ta pojechała w delegację do Warszawy.

- Beti... - westchnęłam - Przestraszyłaś mnie.

- Jakiś kłopot w nowej szkole?- Beti przypatrywała mi się uważnie.

- Nie - skłamałam. - Jeszcze nie.

- No to chodź coś zjeść - zaproponowała mi siostra i wyszłam z nią do kuchni.

Nasze mieszkanie w apartamentowcu jest bardzo ładne. Mieszkamy tu w piątkę i mamy cztery pokoje. W jednym mieszkam ja i moja młodsza siostra Wiki, w drugim Beti, w trzecim rodzice, a w czwartym mamy salon. Najbardziej jednak lubię tu kuchnię. Jest mała, ale przytulna i jakby wyeliminowana z całego domowego hałasu. Czasem odrabiam tu lekcje, albo czytam książkę. Moje siostry niestety nie podzielają mojego zdania. Wika, która chodzi do drugiej klasy podstawówki i Beti, świeżo upieczona licealistka, uważają, że wszędzie dobrze, ale we własnym pokoju najlepiej. A właśnie, Wiki...

- Jest już Wika? - zapytałam starszą siostrę.

- Trzeba ją odebrać - oświadczyła Beti.

- No to - powiedziałam. - Idź po nią.

- Ja mam turniej tańca jutro po południu. Muszę ćwiczyć- odpowiedziała.

Aha, czyli muszę iść po Wiki i ryzykować starcie z moją klasą...