WASZE TEKSTY: Rozdział 3, "Pamięć"

W poniedziałek jak zwykle mieliśmy mieć matmę. Od czasu zniknięcia pani Modrak przychodziła do nas na zastępstwo pani dyrektor. Dzisiaj razem z nią przyszła nasza wychowawczyni!!! To było wspaniałe!!!

- Kochani! Mam dobrą wiadomość! Pani Modrak odnalazła się! Niestety straciła pamięć.

Wszyscy zamarli. Jak to? Straciła pamięć? Zastanawiałam się co teraz będzie, gdy dyrektorka oznajmiła:

- Bardzo was proszę, abyście pomogli jej sobie wszystko przypomnieć.

Zostaliśmy z panią Modrak, która patrzyła na nas trochę bezradnie.

* * *

- To straszne! - powiedziała Asia na naszym co tygodniowym spotkaniu "Trio".

- Musimy coś zrobić, żeby sobie wszystko przypomniała.

Postanowiłyśmy wziąć panią Modrak na spacer. Miałyśmy nadzieję, że sobie wszystko przypomni, gdy będziemy jej opowiadać o tym, co się działo zanim zniknęła.

Spotkałyśmy się z nią pod szkołą. Najpierw opowiedziałyśmy jej trochę o sobie. Zaczęła Asia, ponieważ (jak pamiętacie z drugiej części dołączyła do nas, gdy wychowawczyni już zniknęła) nie znały się. Później jeszcze ja i Zuzia o sobie trochę powiedziałyśmy. Opowiadałyśmy następnie o klasie. Niewiele tego było, ale zawsze coś.

- Przypomina pani sobie coś? - spytałyśmy.

- Nie. Chociaż patrząc na was mam wrażenie, że gdzieś się widziałyśmy.

Byłyśmy jeszcze na kilku takich spacerach, ale pani Modrak nie robiła większych postępów. Tak czas mijał. Gdy poszłyśmy na chyba piętnasty spacer coś się zaczęło dziać. Wychowawczyni stanęła i spojrzała na nas.

- Ja... pamiętam! Przypomniało mi się! Ty jesteś Marysia, jedna z moich najlepszych uczennic, ty Zuzia, zawsze masz jakieś ciekawe pomysły jak co rozwiązać, a ty jesteś Asia. Niedawno doszłaś do naszej klasy.

Później pani Modrak składała zeznanie na policji. Okazało się, że złodziej, który włamał się do pokoju nauczycielskiego i do domu naszej wychowawczyni szukał kolekcji cennych znaczków, bo pani Modrak od dzieciństwa zajmowała się filatelistyką. Zastała go, gdy przeszukiwał dom i została uderzona w głowę. Znaleziono ją nieprzytomną nad jeziorem. Pewnie ten bandzior ją tam zaciągnął, ale się wszystkiego wypierał. Tyle, że wychowawczyni go rozpoznała.

* * *

Kilka dni po tym zdarzeniu odbył się apel. Gdy wszystkie klasy już zeszły na salę gimnastyczną, pani dyrektor publicznie podziękowała naszemu "Trio" za to, że dzięki nam pani Modrak odzyskała pamięć. Później już w całej szkole byłyśmy znane jako "Trio". Zwykle, gdy ktoś miał jakiś problem, kierował się do nas.

*KONIEC*

Ciekawy pomysł i dobre opowiadanie. :) B