WASZE TEKSTY: Wtorek, 8 listopad 2011r.

"Wygadasz się? Zginiesz!!! A."

- Co to? Od kogo? - zapytała Olivia.

- Bo ja i ty też... - zaczęłam szeptać. - Te zapałki.

- Anna?

- Mhm...

Środa, 9 listopad 2011r.

Zaczęły się lekcje. Chodziłyśmy wystraszone i rozkojarzone. Ktoś poinformował naszą szkolną pedagog. Przechodziłyśmy akurat obok gabinetu pani Eli czyli naszej pani pedagog.

- Dziewczynki, chodźcie to do mnie na chwilkę.

- Przepraszamy, ale nie możemy, śpieszymy się na WF.

- Aha... No to może na szóstej lekcyjnej?

- Co wtedy mamy? - szepnęłam do Olivii.

- My nic ale druga grupa ma informatykę - odszepnęła Livi.

"A co mnie interesuje druga grupa?" - pomyślałam, ale co innego odpowiedziałam. - Możemy wtedy przyjść.

W tym momencie zadzwonił dzwonek i pobiegłam z Olivią na WF. 

***

Złapałyśmy się z Olivią za ręce i weszłyśmy do gabinetu pani Eli.

- Dobrze, że jesteście - powiedziała pani pedagog i wyciągnęła rękę w kierunku krzesełek. - Usiądźcie.

Wykonałyśmy polecenie.

- Dziewczynki, martwię się o was. Co się dzieje?

- No bo widzi pani... - spojrzałam na Livi. - Ja... nie mogę powiedzieć.

- Dobrze, rozumiem. - powiedziała pani Ela i zanotowała coś w swoim notesie. - Zamknięcie w sobie... - mamrotała pod nosem, więc pewnie i to zapisała.

Ja w tym czasie wyprostowałam nogi, spojrzałam w sufit i zamknęłam oczy.

- Olivia, a może ty coś wiesz?

- Wiem - mruknęła Livi. - Ale...

- Ale co? - zapytała pani pedagog.

- No bo widzi pani, to było tak, że...

Dałam Olivii kopa w nogę...

- Ała! - krzyknęła Livi. - Co ty robisz? Sama opowiedz!

- Dobrze...

Opowiedziałam pani Eli o wszystkim.

- Tylko niech pani nikomu nie mówi... - szepnęłam.

- Co? A tak, dobrze, dobrze... - pani pedagog zaczęła się nad czymś zastanawiać. - Możecie już iść.

Kiedy wyszłyśmy, spotkałyśmy Annę. Ta przycisnęła nas do ściany. 

- Nikomu nie powiedziałyście?

Pokręciłyśmy przecząco głowami.

Anna usłyszała, że jakieś drzwi się otwierają. Zostawiła nas i pobiegła w inną stronę.

- Aniu! Choć tu do mnie! - wykrzyknęła pani Ela.

Ja i Olivia byłyśmy zdziwione. Jeszcze przed chwilą pani pedagog była zadumana, a teraz tryskała energią i radością.

***

Dreptałam z Livi do mojego domu. 

- Nikogo nie ma - mruknęłam smutno.

Weszłam do środka. Wzięłam ubrania i książki. Potem poszłam do domu Olivii.

***

U Livi zjadłyśmy obiad czyli rybę. Potem chciałyśmy wziąć się za odrabianie lekcji a następnie zagrać na konsoli Olivii w karaoke.

Znalazłyśmy się w pokoju Livi. Ja rozłożyłam książki a Olivia przykleiła ostatni róg plakatu, który zaczęła przyklejać wczoraj.

Nagle zadzwonił mój telefon... dzwonkiem, którego nawet na nim nie mam...

Podoba się?

Podoba się :)