WASZE TEKSTY: Czwartek, 1 grudzień 2011r.

- Cześć dziewczyny! - krzyknął Daniel i pomachał nam. 

Olivia chlipnęła i wytarła ręką czerwone od płaczu oczy. Łzy same leciały jej po policzkach. Wyciągnęłam z kieszeni starą chusteczkę i podałam ją Livi.  

- Co się stało? - zapytał Daniel.

- Nie mów, że nie wiesz! - krzyknęła Olivia przez łzy. - Moi rodzice to też i twoi rodzice!

- Co? Moją mamą i tatą są... - Daniel zająkał się i wytrzeszczył oczy.

- Co się stało? - zapytałam.

- No bo... Matko! Olivia to moja siostra! Przecież ja jestem adoptowany!

Rozmowę przerwał nam dzwonek.

***

- A przygotowałaś się? - szepnęła do mnie Livi na przyrodzie.

- Tak.

- A gdzie masz walizkę?

Walizkę miałam w szafce. Miałam tam szczoteczkę do zębów, pastę, bieliznę, ubrania, koc, śpiwór i namiot. A to dlatego, że postanowiłyśmy z Olivią... uciec z domu.

- A ile masz kasy? - zapytałam. - Bo ja mam 90 zł.

- To dobrze - Livi posmutniała. - Bo ja mam tylko 40 zł.

- To w sumie 130 zł. Damy radę.

***

Lekcje się skończyły, a my ruszyłyśmy w stronę stacji kolejowej. Mamy teraz w szkole akcję pod nazwą: "Zdrowe odżywianie to nie bujanie". W związku z tym każdy z nas dostał dziś bułkę, pomidora i ogórka.

***

Byłyśmy na stacji. Starej, brudnej, zimnej i prawie pustej stacji. Dziwiłyśmy się, że jeszcze tej stacji nie zamknięto. Podeszłyśmy do kasy i zastukałyśmy w okienko.

- Dzień dobry. Po ile jest najtańszy bilet?

- A dobry, dobry. Tu jest cennik! - krzyknęła radośnie kasjerka i podała nam dwie kartki.

Uwaga! Dziś ostatni kurs "Ciuchćka" czyli naszej pierwszej i najstarszej lokomotywy, liczącej 117 lat. "Ciuchciek" pojedzie 50 km i zawróci do naszej stacji by pozostać w niej na wieki na peronie "Ciuchćka".

Ceny biletów:

I klasa - 30 zł

II klasa - 20 zł

III klasa - 10 zł

ZAPRASZAMY!!!

Właśnie to pisało na jednej z kartek.

- Poprosimy dwa bilety II klasy.

- Proszę bardzo.

Chwyciłyśmy bilety. Postanowiłyśmy zachować pewne standardy i oszczędzić jak najwięcej. Poszłyśmy na peron "Ciuchćka" i zobaczyłyśmy, czym mamy podróżować. Przestraszyłyśmy się na widok zardzewiałej maszyny. Weszłyśmy do wagonu II klasy. Fotele były metalowe a na nie zaciągnięty był materiał. Fotele III klasy były metalowe, bez żadnych "ulepszeń", a w I klasie - takie jak w II-klasie, tyle, że pod materiałem były gąbki.

"Ciuchciek" powoli ruszył, a potem pognał jak błyskawica. Szybko znalazłyśmy się na miejscu, czyli 50 km dalej od naszego miasta.

Spojrzałyśmy na maszynistę. Był nim starszy pan z siwymi wąsami, w czarnej czapce i... Miał czarne, puste oczy. Mrugnęłyśmy i... "Ciuchćka" już nie było.