Wieczorem dowiedziałam się o co chodziło mamie. Prastary telefon domowy wisiał na korytarzu w przedpokoju. Chociaż byłam pewna, że pochodzi on z epoki kamienia łupanego, działał.

Udało mi się porozmawiać z rodzicami. Jak opowiem o tym Kamili, nie uwierzy mi.

Następnego dnia o świcie obudziło mnie pianie koguta. Nie chciałam wstać, ale pies dziadków wskoczył na moje łóżko i zaczął mnie lizać. Musiałam wstać. Gdy zeszłam na dół dziadek powiedział:

- Idziemy wydoić krowę.

- Ale ja nie chcę.

- Daj spokój, będzie fajnie.

Gdy znalazłam się w oborze, dziadek nauczył mnie, jak uzyskiwać mleko. Niestety, udało mi się to dopiero po godzinie, kiedy byłam cała mokra.

- Świetnie ci poszło. Idź teraz na łąkę, gdzie pasie się Łaciata i wydój ją, a ja zaraz przyjdę.

Na trawie zobaczyłam brązową krowę. Zbliżyłam się do niej i zauważyła, że to był byk! Wyglądał groźnie, a ja byłam ubrana w czerwony strój. Przestraszona zaczęłam uciekać, gdy tylko usłyszałam chrząknięcie. Biegłam bardzo szybko i zatrzymałam się dopiero na dziadku, który śmiał się, jakby usłyszał najlepszy kawał.

- Przestraszyłaś się starego Ferdynarda, który stoi spokojnie i je trawę? - zapytał. - On ci nic nie zrobi. A Łaciata stoi tam. Wracaj do domu, a ja ją wydoję.

Przed śniadaniem musiałam pozrywać warzywa na ogródku i pozbierać jajka. Z tym pierwszym dobrze mi poszło, za to z drugą czynnością, szkoda gadać. Gdy weszłam do kurnika, kury siedziały spokojnie. Bez problemu pozbierałam jajka i schowałam je do kieszeni. Jednak gdy chciałam sięgnąć po ostatnie, te domowe ptaki rzuciły się na mnie i przewróciły mnie na ziemię. Kiedy wróciłam do domu, w spodniach miałam istną jajecznicę na zimno. Dobra strona tego to to, że dziadkowie chyba nigdy tak długo się nie śmiali.

Jak wam się podoba? Wszystkie uwagi piszcie w komentarzach. Zależy mi na nich, ponieważ jest to praca na konkurs. Pozdrawiam.