WASZE TEKSTY: 15.01.2012 r. (ranek)

Wczoraj dojechaliśmy późno wieczorem. Ale, ale, miałam napisać, jak przebiegła mi rozmowa ze Steave'm.  

No więc, tuż po tym, jak zamknęłam dziennik, ON do mnie podszedł. Przez chwilę wydawało mi się, że patrzy mi prosto w oczy, ale uprzytomniłam sobie, że to na pewno tylko złudzenie optyczne, lub wpatruje się w coś znajdującego się za mną. Speszona spuściłam wzrok, bo nawet, jeśli nie patrzy się na mnie, uzna mnie za wariatkę, kiedy zobaczy, że się rumienię. 

- Ti jechać na obóz narty? - spytał.

Musiałam wyglądać na ogłupiałą wariatkę, bo po chwili parsknął śmiechem. 

- Wybacz, lubię udawać obcokrajowca, ale cienko mi to wychodzi. A tak w ogóle to Steave jestem. Chciałem się zapoznać ze wszystkimi ludźmi, którzy też jadą.

- Ja Hermiona. Hermi, mów mi... - wyjąkałam, cały czas podziwiając chodnik.

Właściwie chciałam to powiedzieć, a wyszło mi coś takiego:

- Buja Heriona. Geri pów im.

Steave znów zachichotał. Wesoły z niego gość, albo naprawdę jestem taką wariatką na jaką wyglądam.

- Ty też udajesz obcokrajowcę? - uśmiechnął się. - Czy naprawdę jesteś z innego kraju?

Cisza.

- Jak masz na imię? - ciągnął Steave.

Cisza.

- Dobra, to ja idę zapoznać się z innymi. Może później pogadamy?

I poszedł sobie. A ja, jak ta wariatka, cały czas gapiłam się w chodnik i mało brakowało, a zostałabym na przystanku.

Przepraszam za każdorazowe użycie słowa "wariatka" ale mam bardzo niską samoocenę i czuję się jak wariatka, szczególnie po rozmowie ze Steave'm.

Widocznie inni też mnie za taką uważają, bo wczoraj wieczorem, kiedy nasza trenerka pytała, kto z kim chce być w pokoju nikt nie wywołał mojego imienia. Trenerka spojrzała się na mnie jak na ostatnią ofiarę i przydzieliła do mojego pokoju pesymistkę i jedną z sióstr trojaczek. Steave z kilkoma innymi chłopakami ulokowali się w pokoju po drugiej stronie korytarza. Cóż, przynajmniej teraz mam mniejszą szansę skompromitowania się przed nim po raz setny. Nauczycielka kazała nam natychmiast się kłaść spać. Nie miałyśmy już nawet czasu na zapoznanie się ze sobą.

15.01.2012 (południe)

Pesymistka ma na imię Violetta przez "V", a jedna z sióstr trojaczek Eliza. Zapoznałyśmy się dzisiaj rano na śniadaniu. Trenerka przyznała nam osobny stolik, bo przy reszcie nie było miejsca. Widać, że wszyscy tu się już znają. Po śniadaniu trenerka zrobiła nam rozgrzewkę. Kiedy robiła przysiady, zagadałam do pesymistki:

- Znasz Steav'a?

- Tak. Chodzi ze mną do gimnazjum.

Najchętniej spaliłabym się teraz żywcem ze wstydu, ale stało się, padło to pytanie z moich ust. 

- On. ma dziewczynę?

- Chyba tak. Ma na imię Emma. Przyjechała z Włoch i od razu zdobyła u niego sympatię. A co?

Czułam się okropnie, ale zniosłam porażkę. Zrozumiałam, że Steave jest zajęty.

- Ja... eee... moja siostra się nim zainteresowała.

- Rozumiem.

- Hermiono, może powtórzysz, co przed chwilą powiedziałam? - trenerka wzięła się niewiadomo skąd nad moim ramieniem.

Zamilkłam zawstydzona.

- Może pokażesz nam prawidłową technikę siadu płotkarskiego?

Pokręciłam przecząco głową. Do sali wpadła nagle kierowniczka obozu.

- Przykro mi, dzisiaj nie możecie iść na stok - oznajmiła. - Lawina zeszła.

***

Po lesie posuwały się dwa cienie. Jeden wysoki i wąski, drugi niski i szeroki.

- Masz ją? 

- Tak, mieszka tam, na górze.

- Myślisz, że ci się udało?

- Podejrzewam, że tak. Zeszła nawet lawina. Niższy zatarł (chyba) ręce.

- Szef będzie zadowolony - zacharczał.

Dobrym słowem okraszę historię "Na stoku". Dobrze i sprawnie piszesz. b