WASZE TEKSTY: W Wielkiej Sali zasiedli już wszyscy uczniowie. Czekali tylko na Ceremonię Przedziału i przemowę dyrektorki. W pewnym momencie wszedł Hagrid z kolejką pierwszoklasistów za sobą.

Pomachał im, gdy ich mijał. Profesor Flitwick przyniósł stołek na którym leżała Tiara Przydziału i zaczęła się ceremonia. Po niej wstała profesor McGonnagall.

- Witam wszystkich. Ogłaszam, że odtąd zostałam dyrektorką Hogwartu - oklaski - a wicedyrektorem zostaje profesor Filius Flitwick - oklaski.

Hermiona zobaczyła przy stole nauczycielskim jakąś młodą kobietę. "Pewnie nowa od OPCM" - pomyślała.

- Stanowisko nauczyciela obrony przed czarną magią obejmuje pani Nimfadora Tonks.

- CO? - wykrzyknęli Harry, Hermiona, Ron i Ginny.

Tonks wstała przewracając złoty kielich. Hermiona dopiero teraz ją poznała: miała długie blond włosy i trochę inny niż zwykle nos.

- Zabrania się - ciągnęła Prof. McGonnagall nie zwracając uwagi na zaskoczonych Gryfonów - wchodzenia

do Zakazanego Lasu uczniowie od trzeciej klasy wzwyż mogą odwiedzać wioskę Hogsmeade. A teraz przedstawiciel ministerstwa ma wam coś do powiedzenia.

Z pokoju obok wyszedł niski mężczyzna z czarnym meloniku na głowie.

- Dziękuje Minerwo. Drodzy uczniowie, ministerstwo chce wam powiedzieć że wzmocnione są środki bezpieczeństwa i żaden uczeń nie wyjdzie z jej terenu bez potrzeby - Hermiona podejrzewała, że Lupin powiedział o wszystkich wyjściach - i niech nawet nie próbuje. Wyjścia do Hogsmeade również będą rzadziej. Dla bezpieczeństwa kazano mi przeczytać regulamin szkoły.

- Co?! Cały? Przecież on ma ze 150 punktów! - jęknął Ron.

Przedstawiciel Ministerstwa zaczął czytać dość długą listę.

- Punkt 1. Na terenie Hogwartu nie wolno...

Takich punktów było pełno. Hermiona znała je na pamięć więc szybko zaczęła się nudzić.

- Punkt 48. Na terenie Hogwartu zabroniony jest seks i publiczne okazywanie uczuć.

- Zupełnie jakby nas to obchodziło - rzekła Hermiona.

Harry i Ginny poróżowieli. Hermiona podejrzewała że odkąd się w wakacje pogodzili, łączy ich coś więcej niż pocałunki. W końcu przedstawiciel skończył czytać ostatni 142 punkt.

- Dziękuję za uwagę, do zobaczenia.

- Oby nie... - wymamrotał Ron. Jego brzuch był najgłośniejszy.

Dyrektorka wstała.

- Przepraszam że to tak długo trwało. Smacznego.

***

Po uczcie Hermiona, Harry, Ron i Ginny podeszli do Tonks.

- Cześć! Miło was widzieć - uśmiechnęła się młoda kobieta.

- Cześć. Gratulujemy posady.

- Prawda! Nie mogłam uwierzyć kiedy Minerwa do mnie wysłała list z propozycją! Bardzo się cieszę z tej posady! Ale jestem tu tylko na rok. W grudniu ja i Remus się pobieramy.

- Gratulacje! - krzyknęły dziewczyny i podeszły wyściskać nową nauczycielkę.

- Panno Granger, mogę na słówko? - obok pojawiła się McGonnagall.

- Dobrze, pani profesor - Hermiona odeszła od przyjaciół.

- Panno Granger, chcę pani pokazać pani nową sypialnie, podać hasła do do pokoi wspólnych i przekazać godziny patroli. Mam nadzieję, że nie zapomniała pani o jutrzejszym szlabanie? - spojrzała pytająco na Hermionę.

- Ależ skąd, pani profesor - odpowiedziała Hermiona niezgodnie z prawdą bo kompletnie o tym zapomniała.

Pani dyrektor prowadziła ją w stronę Portretu Grubej Damy. Tuż przed nią skręcili w prawo. Stanęły przed murowaną ścianą.

- Panno Granger tu są hasła do pokoi wspólnych i godziny patroli. Czy mogłabym pożyczyć pani różdżkę? - Hermiona nie wiedziała dokładnie po co, ale podała przyrząd.

Prof McGonnagall wzięła go i zastukała 3 razy w piętnastą cegłę od podłogi. Ta zaczerwieniła się, a potem zmieniła kolor na zielony i powiedziała:

- Test różdżki pomyślny - i zamieniła się w klamkę.

Prof. McGonnagal pociągnęła za nią i mur okazał się idealnie zamaskowanymi drzwiami.

- To twoja sypialnia, drzwi na końcu pokoju prowadzą do łazienki prefektów - widząc zdziwione spojrzenie Hermiony dodała:

- Wiem, że to normalnie nie jest możliwe, ale to jest magia, panno Granger, nie sztuczki mugoli. Przepraszam, śpieszę się - wyminęła Hermionę zostawiając jej różdżkę na stercie pergaminu jaki trzymała.

Dziewczyna weszła do swojej sypialni i ją zatkało z wrażenia: wszystko było na złoto-czerwono. Nad ogromnym łóżkiem z baldachimem wisiał herb Gryffindorru. Sama sypialnia była długa na 7 metrów i szeroka na 6. Na końcu pokoju były drzwi, zapewne, jak mówiła McGonnagall, prowadzące do łazienki. Hermiona poszła w tamtą stroną i zauważyła swoje bagaże przy łóżku. Otworzyła przejście do łazienki i zobaczyła schody w dół.

"Cóż, nawet magia nie pokona odległości."

Cofnęła się do pokoju, ponownie się rozejrzała.

"Ja mam mieszkać w tym luksusie przez cały rok?"

Nie myśląc długo wzięła przybory do mycia i zeszła do łazienki. Nie trwało to tak długo jak myślała. Zaledwie pół minuty później stała przed drzwiami podobnymi do tych jak łazienki w dormitoriach. Otworzyła je i stwierdziła, że rzeczywiście jest w łazience prefektów. Rozebrała się i puściła ulubione kurki. Żeby się upewnić że nikt do niej nie wejdzie, zamknęła drzwi frontowe mocnym zaklęciem. Weszła do basenu i zaczęła się myć.

Nagle usłyszała otwieranie drzwi.

"Przecież to niemożliwe!''

Wychyliła się z basenu.

- O, Granger! - obok wejścia do jej sypialni pojawiły się inne drzwi. Wyszedł z nich Draco Malfoy.

- Aaa! Co ty tu robisz, palancie?! - wrzasnęła Hermiona zgarniając do siebie jak najwięcej piany by zakryć swoje ciało.

- Cóż, zapewne to co ty przyszedłem się umyć się - mówiąc to zostawił swoje rzeczy przy kosmetykach Hermiony. Choć sprawiał opanowanego tak naprawdę był nieźle zmieszany sytuacją.

- Skoro tak, to się odwróć i pozwól mi wyjść.

- Czemu Granger, tak ci się nie podoba moje towarzystwo?

- Zgadłeś!

Lecz Malfoy już wskakiwał do wody.

- Wiesz co, Granger, tak sobie pomyślałem, że bez świadków, bo pewnie zamknęłaś drzwi, mógłbym cię ukarać za tego guza, który mi dziś nabiłaś

W tym czasie podchodził do niej, a ona się oddalała. W końcu poczuła zimno posadzki na plecach. Hermiona zastanowiła się nad wieloma opcjami. Najlepsza była chyba taka, żeby zostać w basenie i się nie ośmieszyć, a karę mieć za sobą.

- Co, Granger, nie wyskakujesz z basenu i wiejesz? Nie walisz mnie w twarz? To do ciebie nie podobne!

- Spadaj stąd Malfoy i daj mi wyjść!

- O! To jest do ciebie podobne!

Wyciągnął różdżkę. Hermiona była gotowa na najgorsze i...

- Accio pamiętnik Granger! - krzyknął Malfoy.

Hermiona stanęła jak wryta.

"Że co?!"

Drzwi do jej sypialni otworzyły się z hukiem i przez nie wleciał jej kochany różowy pamiętnik z misiem. Malfoy złapał go szybko.

- I co, Granger, zatkało? Spójrzmy: "Kochany pamiętniczku!'' - przeczytał głośno piskliwym dziewczęcym głosikiem - "Już jutro jadę do Hogwartu! Nie mogę się doczekać! Bardzo tęsknię za nauką i nie wiem co zrobię za rok kiedy jej nie będzie..."

- Oddawaj to! - powiedziała ostro Hermiona, ale Malfoy czytał dalej.

- "Harry i Ron sądzą, że mi odbija. Czasami też tak myślę, ale nie mogę się powstrzymać!"

- Oddawaj to! - powiedziała głośniej.

- "Chcę tam jechać także po to, by znaleźć jakiegoś chłopaka. Większość czarodziei znajduje swoją miłość w Hogwarcie. Tak tęsknię za Wiktorem..."

- ODDAWAJ TO! - Hermiona zapominając o tym, że jest naga rzuciła się na Malfoya chcąc mu zabrać pamiętnik.

Malfoy był tak zaskoczony, że wyrzucił go wysoko w górę. Książeczka bezpiecznie upadła na brzeg basenu.

- I co? Teraz już nie masz swojego zakładnika! - Malfoy jednak nie patrzył na jej twarz tylko na...

Hermiona dopiero zauważyła, że nie ma już na sobie piany i baniek. Malfoy patrzył na nią mocno zaróżowiony...

(...co było bardzo nie w jego stylu)

- GDZIE SIĘ GAPISZ ZBOCZEŃCU?! - walnęła go z całej siły prawym sierpowym.

Malfoy uderzył głową o ścianę basenu i stracił przytomność. Hermiona wyciągnęła go z basenu, by nie utonął, ubrała się, wzięła pamiętnik i wróciła do swojego pokoju.

______________________________________

Rozdział długi więc liczę na duuużo komentarzy! Końcówka śmieszna xD

Cudownie piszesz. Miodzio. b