Na Mateusza ojciec ciągle krzyczał. Mama Izy wyraźnie ją zastraszała. A Gośka była bita…

Przemoc to nie tylko bicie dzieci. To również dawanie klapsów, ale też tzw. przemoc psychiczna – grożenie, wyzywanie, straszenie, odrzucenie emocjonalne… Rodzice nie mają prawa stosować żadnej przemocy wobec swoich dzieci!

Co powinni zrobić Ci, którzy tej przemocy doświadczają?

Znaleźć mądrą, dorosłą osobę – wychowawcę w szkole, mamę koleżanki, sąsiadkę, panią z telewizji czy gazety, a nawet telefonu zaufania – i powiedzieć jej, co się dzieje w domu!

Nie muszą się bać: ta osoba nie wezwie policji i nie zabierze dzieci krzywdzącym rodzicom (chyba że sytuacja będzie alarmująca i będzie tego wymagała!). Ona tym rodzicom postara się pomóc. Tak jak lekarz pomaga osobie chorej na grypę, tak psycholog pomaga osobom, które nie umieją panować nad swoimi emocjami i np. krzywdzą innych. Rodzice bohaterów naszego tekstu takiej pomocy wyraźnie potrzebują.

A może Ty też znasz takie osoby? A może masz takich rodziców? Może u Ciebie w domu jest podobna sytuacja? A Może w domu u Twojego kolegi? Nie milcz! Tu trzeba działać! Daj sobie pomóc!

Gdzie można anonimowo zadzwonić i opowiedzieć o swoim problemie?

– Warszawska „Niebieska Linia”: tel. (22) 668 70 00 (w dni powszednie od godz. 14 do 22)

– Telefon Zaufania dla Dzieci i Młodzieży: 116 111

– Komitet Ochrony Praw Dziecka: tel. (22) 626 94 19

– Całą listę organizacji pomocowych dla dzieci doświadczających przemocy w rodzinie znajdziecie też na: http://www.kobieta.gov.pl/?1,11,142