WASZE TEKSTY: Było lato. Hania leżała na kocu w okularach słonecznych i wpatrywała się w słońce. Nie miała zamiaru się stąd ruszyć. Jednak coś obsesyjnie pchało ją w stronę morza...

Hania nie wiedziała co to jest, jednak wstała. Położyła okulary na kocu i weszła po kostki do wody. Woda była lodowata, ale i to nie odstraszało dziewczyny.

*

- Aaaaaa! Ta woda jest strasznie zimna! - nagle zorientowała się Hanka. - To… To ja może już wyjdę…

- Hej, Hanka! Co tak stoisz, chodź do nas, gramy w piłkę wodną! - Hania usłyszała to od Laury.

Hania uważała Laurę za "sportsmenkę" i "ducha przygody".

Laura stała po brzuch w wodzie.

"To dziwne" – pomyślała Hanka. "Dziwne, że ona aż tak się poświęca dla dobrej zabawy."

Zamierzała te swoje myśli wyrazić na głos.

- Lau, to aż dziwne, że ty tak się poświęcasz dla dobrej zabawy.

- To nie jest dobra zabawa, dobra zabawa to jest to! - w tej chwili Laura ochlapała wodą Hankę, która odważyła się podejść do Laury.

- No wiesz co? To była dobra zabawa? Dobra zabawa to jest to! - Hania ochlapała Laurę jeszcze większym strumieniem wody.

- Ooooo… Mam od ciebie jakąś karteczkę! Dzięki! - Powiedziała Laura, na którą oprócz wody spadła karteczka. - Zobaczmy, co to jest?… O wow! To miejsce zakopania legendarnej szkatułki! Podobno od XV wieku próbowano ją znaleźć! Super!

- Oddawaj to! - powiedziała Hanka.

- No wiesz… Dałaś to mi… A teraz chcesz zabrać… A… jeżeli bardzo ci zależy, to… to możemy szukać razem!

I tak rozpoczęły się poszukiwania legendarnej szkatułki.

Czy dziewczyny pogodzą się? I jaka będzie droga? To wszystko w kolejnej części...