WASZE TEKSTY: Kiedy Dominika wraz z Tomkiem przyszli do domu, nikogo w nim nie było. Postanowili odwiedzić psiarnię przy ulicy Mickiewicza. Rodzice już tam byli. Sara bawiła się z Moruskiem razem z tatą.

- Cześć!

- Witajcie! - odpowiedzieli uradowani rodzice.

Sara nawet nie zauważyła ich obecności. Była strasznie zajęta małym pieskiem.

- W domu musimy z wami porozmawiać! - powiedziała mama uśmiechając się tajemniczo.

Rodzeństwo domyślało się, o co chodzi.

- Dobrze! - oznajmił starszy brat Domy. - Ale najpierw zrobisz nam coś w domu do jedzenia? Jesteśmy strasznie głodni.

- No to chodźcie! - zgodziła się matka. - Hubercie, dołącz za chwilę do nas - zwróciła się do męża.

Dzieciaki szły za matką do domu. Szeptały do siebie na temat uroczystej nowiny swoich rodziców.

- Na pewno chodzi im o wakacje. Nie mogę się doczekać, kiedy się dowiemy, gdzie pojedziemy. Ciekawe kto zajmie się naszym gabinetem. Na pewno pani Joasia. Ona jest taka fajna - gadała na okrągło Domi.

Jej brat wcale jej nie słuchał. W końcu doszli do domu. Zasiedli do okrągłego, szklanego stołu.

- Poczekajcie! Za chwilę coś wam przyrządzę! - powiedziała mama i poszła do kuchni.

Dzieci przywitał radosny Jason, owczarek szkocki Karskich.

- Witaj, stary przyjacielu!- powitał się Tomek tarmosząc za uchem sierść psiaka. Po pięciu minutach z kuchni wyszła mama. Niosła na tacy wielki talerz z pizzą i dwie szklanki coca-coli.

- Smacznego dzieciaczki! - powiedziała nakładając im porcje na talerze.

Tomek i Dominika strasznie się zdziwili.

- Na jaką okazję zrobiłaś taki pyszny i niezdrowy obiad? Nigdy nie pozwalasz nam tego jeść... - zdziwiła się Domi.

- Zobaczycie jak przyjdzie tata. Najpierw zjedzcie spokojnie - odpowiedziała tajemniczo mama.

Minęło piętnaście minut. Talerze dzieci były już całkiem puste. Nagle ktoś zapukał do drzwi. Pójdę otworzyć! To na pewno tatuś - powiedziała matka i już jej nie było. Ojciec wszedł do pokoju wraz z mamą.

- Cześć, tato! - krzyknęły chórem dzieci.

- Jak wiecie za dwa tygodnie zaczynają się wakacje i chcemy, gdzieś wyjechać... - rozpoczął rozmowę Pan Hubert.

- Postanowiliśmy, że wyjedziemy na miesiąc na wieś do babci Stasi - powiedziała matka.

Dzieciaki straciły humor. Nie cierpiały tam jeździć, bo było am strasznie nudno, a po za tym babcia Stanisława była bardzo surowa.

- Psiarnią zajmie się Pan Wilanowski. Sam się zaoferował - dodał tata.

- Co! Nie cierpię jeździć do babci. Tam jest okropnie! Zostanę tu! Zajmę się schroniskiem-kliniką. Pan Adam nie może tego zrobić! Pamiętacie co zrobił, gdy opiekował się psami pani Kowalskiej?! Trzy sprzedał, a jednego zabił, bo Jego zdaniem do niczego się nie nadawał! Nie mogę na to pozwolić! - rozkrzyczała się dziesięciolatka. Wstała od stołu i pobiegła na górę do swojego pokoju. Z hukiem zatrzasnęła drzwi i rzuciła się na łóżko. Zaczęła płakać. Zmęczyła się płaczem i usnęła.