WASZE TEKSTY: Śniłam sobie spokojnie w najlepsze, kiedy obudził mnie dźwięk budzika. Wstałam, ziewnęłam przeciągle i po raz któryś tam z kolei pomyślałam, że nienawidzę elektroniki. Wyprostowałam rękę i z całej siły przydusiłam budzik. Wycie ustało. Mogłam spać dalej.

Jakąś godzinę później obudził mnie nie budzik, tylko ta głupia bajka "Teletubisie", którą każdego sobotniego ranka oglądał mój drogi braciszek.

Pomyślicie sobie pewnie "ale szczęściara, jej brat ogląda tę bajkę tylko w soboty!". Nic bardziej mylnego. James CODZIENNE ogląda inną płytę. Ale najbardziej nie cierpię sobot. "Teletubisie" są najgorsze, najwredniejsze, najnikczemniejsze ze wszystkich bajkowych postaci. Czasami mam ochotę udusić je gołymi rękoma. Razem z Jamesem.

Bezceremonialnie wmaszerowałam do sypialni, chwyciłam pilot i klik, ekran zrobił się czarny.

- Buuuuuu!!! - płakał mój brat. - Pauline, jesteś wstrętna!

Po chwili do pokoju weszła mama. No tak, wiedziałam, że w końcu to zrobi. Oczywiście m u s i a ł a sprawdzić, czy kogoś nie mordują.

- Pauline, co tu się wyrabia?! - wypaliła.

Sądząc po tonie jej głosu wolała nie usłyszeć odpowiedzi.

- ON ogląda JE na cały regulator i JA nie mogę się wyspać - mruknęłam.

- To dobrze - powiedziała mama - że wstałaś. Nareszcie w czymś mi pomożesz i wyniesiesz śmieci.

- Dobra - mruknęłam.

Weszłam do kuchni, pochwyciłam wielki, cuchnący wór śmieci i położyłam go na dywanie w salonie.

- Śmieci wyniesione.

Mamie to się jednak nie spodobało. Mruknęła coś pod nosem o podcięciu kieszonkowego (ani mi się śni!) i powiedziała, żebym "WYNIOSŁA ŚMIECI NA DWÓR, DO KUBŁA".

Wzięłam worek, wyszłam z mieszkania i podeszłam do śmietnika. Zamachnęłam się workiem i wrzuciłam go do kontenera.

- No - pomyślałam - myślę, że mama nie będzie się miała do czego przyczepić...

Ale nie wiedziałam tego na pewno. Z mamami zawsze tak jest.

Dowcipnie i lekko piszesz. Sama przyjemność. bb